| تبليغات | X |
 |
 |
|
| بخششی درکار نیست.ما محکومیم.محکوم به زندگی، محکوم به عاشقی، محکوم به نیستی..... . ما نابخشودگانیم. |
ما سیاهیم صورتک های فروخته شده دل خستگیهای نواگران و ما، سنگفرش خیابانهایی که تو برای لذت برگزیدی پای خود را بر قلبهای ما بفشار کدام سنگفرش جوانتر کدام خوش رنگ تر هردو از خاکیم و ما مدفون انتظار، بخش جا مانده از روح توست... و شکیبایی تمام دنیای من... گونه هایم رازدار ستاره های بی امان... دلم سفره سوالهای سرگردان... نه نمی گویی نه نمی شنوم نه، می بینم اینبار برای شنیدن یک بله تمام گلهای دنیا را چیده ام امروز سبز است رنگ چشمان تو شبهای نیلی رنگ چشمان تو فردا سبز است رنگ چشمان تو؟ نه هر روز سیاه است ولی چشمانت چه رنگیست؟ صدای قدمهایت در این حوالی غریبه است اینجا همیشه عاشقان پا برهنه اند امروز شاید پاییز است برگها نریخته اند آسمان ابری نیست امروز شاید پاییز است آسمان ابری نسیت اما امروز پاییز است و صدای خش خش و کوچ و باد و من می بارم... |
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه سی ام آبان 1387ساعت 22:12 توسط ریحانه |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
خواستم زندگی کنم، راهم را بستند. ستایش کردم، گفتند خرافات است. عاشق شدم،گفتند دروغ است.گریستم،گفتند بهانه است. خندیدم، گفتند دیوانه است.دنیا را نگه دارید، می خواهم پیاده شوم.
......................................... پروانه وار چشم به او دوخته بودم انگاه که بیدار شدم سوخته بودم خاکستر من بر سر ان شمع فرو ریخت این بود وفایی که من اموخته بودم. |
| نوشته های پیشین |
|
آبان 1387 مهر 1387 شهریور 1387 مرداد 1387 تیر 1387 خرداد 1387 اردیبهشت 1387 فروردین 1387 اسفند 1386 |
|
RSS
|
